Το ημερολόγιο συνεχίζει να γράφει: Δεκέμβριος…

Είπα να κάνω πως δεν βλέπω…

Είπα να υποδυθώ πως δεν ακούω.

Όμως πρόκειται για τη χώρα μου. Πρόκειται για μένα, για την οικογένεια και τους φίλους μου, για τους ανθρώπους που γνωρίζω και που δεν γνωρίζω.

Πρόκειται για το ΤΩΡΑ.

Δηλαδή πρόκειται για το ΜΕΛΛΟΝ.

Θεμελιώνουμε το αύριο τη στιγμή που μιλάμε. Κάθε στιγμή που περνά είναι χθες και θα μπορούσε να αποτελέσει έμπνευση ή πικρία.

Μ’ αυτούς τους συλλογισμούς αποφάσισα να γράψω.

Δεν έχω απαντήσεις για τον περσινό Δεκέμβρη. Έχω ακόμη ερωτήματα.

Για τον φετινό όμως;

Για τον φετινό έχω θυμό και ανησυχία.

Δεν μπορεί να είμαστε σ’ αυτή τη χώρα κατ’ επίφασην προοδευτικοί.

Δεν μπορεί να είμαστε όμηροι όσων λατρεύουν το μπάχαλο και με μισόλογα και θολά τσιτάτα και συνθήματα χαϊδεύουν την τυφλή βία.

Δεν μπορεί να εκχωρούμε σε μειοψηφίες το δικαίωμα της μετατροπής της πόλης ή της χώρας σε εμπόλεμη ζώνη και μάλιστα επετειακά τροφοδοτώντας έτσι το μύλο της συντήρησης.

ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ Η ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΝΑ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΛΟΝΤΑΙ. ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΠΟΣΟ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ.

Αν λοιπόν, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, ο Δεκέμβρης ήταν το ερώτημα, να μας το διατυπώσουν καθαρά.

Ποιο ήταν, ποιοι και σε ποιους απευθυνόταν;

Διότι τα δικά μου ερώτημα παραμένουν και απευθύνονται σ’ αυτούς που μεταφράζουν τον περσινό Δεκέμβρη μόνο ως καταστροφές και επεισόδια γιατί έτσι τους βολεύει. Μιλώ για τους φασίστες του ΛΑ.Ο.Σ από τους οποίους φυσικά δεν περιμένω καμία απάντηση. Αλλά απευθύνομαι στους καλοθελητές του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τη δηλώση Τσίπρα: «εξακολουθούμε να μη μετανιώνουμε για τον Δεκέμβρη».

Για ποιον «Δεκέμβρη» μιλάτε;

Ποιος ωφελήθηκε από τον συμψηφισμό των γεγονότων του περσινού Δεκέμβρη;

Τι αποκομίσαμε ως χώρα;

Πόσα βήματα μπροστά κάναμε;

Τι άλλαξε στην καθημερινότητα του πολίτη;

Πόσο αυξήθηκε η συμμετοχή του κόσμου στις διεκδικήσεις και στις διεργασίες της Δημοκρατίας;

Τι έγινε αυτό το κίνημα των εξεγερμένων νέων ανθρώπων;

Οι μειοψηφίες βολεύονται να ξεχνούν τις χιλιάδες των ανθρώπων που διαδήλωσαν ειρηνικά την οργή και το μπούχτισμά τους από την κατρακύλα της χώρας.

Ξέρουμε το λόγο. Αν ακούσουν την οργή και τα αιτήματα του πλήθους, θα πρέπει να πάρουν θέση κι αυτοί θέσεις δεν συνηθίζουν να έχουν. Βολεύονται με συνθήματα ο ΣΥΡΙΖΑ και εξυπνακίστικους λαϊκισμούς το ΛΑ.Ο.Σ.

Υπάρχουν δεκάδες λόγοι για διεκδίκηση σήμερα αλλά και χτες.

Υπάρχουν ελλείμματα σε όλο το φάσμα της ζωής αυτού του τόπου.

Υπάρχει ένα κράτος άδικο, μια κοινωνική απρονοησία και μια οικονομία ανοικοκύρευτη.

Υπάρχει μια άνευ προηγουμένου ηθική έκπτωση.

Θέλω να αλλάξουν όλα. Το θέλω και το απαιτώ με τη συμμετοχή μου ως πολίτης στα κοινά αλλά και στις διεκδικήσεις.

Όμως αρνούμαι να ζω υπό συνθήκες φόβου.

Ο φόβος και η βία της εξουσίας παλεύονται και αντιπαλεύονται.

Ο φόβος της μειοψηφίας, η τρομοκρατία του δρόμου, η βία των λίγων, δεν παλεύονται. Μας στέλνουν στο σπίτι και στην ιδιώτευση.

Αν αυτό επιδιώκουν οι εραστές της προαναγγελθείσας βίας να μας το πουν.

Να ξεμασκαρευτούν και από «αριστεροί», «προοδευτικοί», «αντιεξουσιαστές» και «επαναστάτες», να δηλώσουν την πραγματική ταυτότητα τους.

Είναι νεροκουβαλητές του φασισμού. Τίποτε άλλο.

Θέλουν να μας φιμώσουν και στα χρόνια που διήλθαμε, από την μεταπολίτευση ως σήμερα, σε μεγάλο βαθμό το πέτυχαν.

Μην ξεχάσεις… Αυτός «ανέλαβε την ευθύνη»

.

Υγεία

Παιδεία

Πολιτισμός

Περιβάλλον

Ποιότητα ζωής +

Διαφάνεια

Δημοκρατία

Θεσμοί

Ήθος

Νομιμότητα

Ληστεία των Ασφαλιστικών Ταμείων

δια της πατέντας των Ομολόγων

Ροκάνισμα της Οικονομίας

Ανάπτυξη

00.000.000.000

Μην ξεχάσεις…

Αυτός… «ανέλαβε την ευθύνη»

Ψευτοδημοκρατικές ευαισθησίες ή ποιος και γιατί δίνει φωνή στους ακροδεξιούς;

.

Λοιπόν… καλημέρα και καλό μήνα!

Από βραδίς, σκεφτόμουν να σας τρατάρω καμιά συνταγή και μερικές κουβέντες για το τι είναι νηστεία, μιας και από σήμερα νηστεύουμε για τον Δεκαπενταύγουστο…

Βγήκα λοιπόν στον πηγαιμό για το διαδίκτυο πρωί πρωί μήπως βρω κάτι ενδιαφέρον και… Εξοργίστηκα…

Όπερ… πάει η συνταγή, πάει και η καλή πρωτομηνιάτικη διάθεση, πάει και το πνεύμα το νηστευτικό. Η νηστεία παραμένει… αλλά αναβάλλονται η κουβέντα και οι συνταγές… ίσως άλλη στιγμή.

Είδα λοιπόν ότι, με αφορμή το γεγονός της λογοκρισίας στο video του Κ. Γαβρά που προβάλλεται στο νέο μουσείο της Ακρόπολης αλλά και με πλείστες άλλες αφορμές, κάποια ιστολόγια με Δημοκρατικό-Προοδευτικό προφίλ, προσέφεραν βήμα συζήτησης σε ό,τι πιο μαύρο και φασιστικό κυκλοφορεί σ’ αυτόν εδώ τον τόπο.

Πρόσχημα ο διάλογος και αποτέλεσμα η παράθεση και η προβολή όλων των φασιστικών απόψεων που φουντώνουν και ξαναφουντώνουν κάθε φορά που η Δημοκρατία και η πολιτική έχουν ανάγκη από όραμα.

Είχε ξεκινήσει εδώ και μέρες μια ιστορία παράθεσης των «μαύρων» ιστολογίων… Ε, δεν με ενόχλησε στην αρχή… όμως τώρα που μπήκαν στην μέση ψευτοδημοκρατικές ευαισθησίες διαλόγου… έχω την επιθυμία να αδειάσω το στομάχι μου κατ’ ευθείαν πάνω στον «διάλογο».
Δεν θα αναφέρω ποια ιστολόγια το έκαναν γιατί δεν θέλω να συμβάλλω στην όλη ιστορία.

Θα αναρωτηθώ μόνο για κάποια πράγματα.

1ον: Είναι αλήθεια πως όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες;

2ον: Πρέπει να μπαίνουμε σε διάλογο με όσους θέλουν να καταργήσουν τον διάλογο;

3ον: Τα περί αρνητικής διαφήμισης τα ξεχάσαμε τελείως ή πήγαν κατά μέρος μπροστά στην ελπίδα εξασφάλισης αναγνωσιμότητας;

4ον: Τα άλλα ιστολόγια, αυτά που υπερασπίζονται τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, αυτά που υψώνουν φωνές διεκδίκησης, που έχουν θέσεις και βλέμμα στραμμένο στην ουσία, ποιος θα τα προβάλλει;

5ον: Δεν φτάνει το όλο αβαντάρισμα που κάνουν τα ΜΜΕ σε όλη την φασιστική συμμορία, πρέπει να τους αβαντάρουμε κι εμείς;



ΥΓ… Το ανακάτεμα του στομαχιού μου δεν τους το χρεώνω. Θα το χρεώσω όλο στην δημοκρατική μου ευαισθησία η οποία δεν νοιάζεται αν θα φανεί δημοκρατική αλλά αν θα είναι ευαισθησία.

.

Σύντροφοι... δεν βρέχει.

.

Κι ενώ οι εξελίξεις και το εκλογικό αποτέλεσμα προκαλούν μικρούς σεισμούς στο ΣΥΡΙΖΑ… ως να ήταν πλέον δεδομένα τα αριθμητικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων και όχι απλά… δημοσκοπήσεις…

... o μικρός Αλέξης δηλώνει για τον Αλέκο: «πολλά τα αποφασίζαμε μαζί…».

Κοινώς… «Μη μου λες εμένα κυρ-Αλέκο μου ότι μπορεί και να έχω προσωπικές ευθύνες. ΜΑΖΙ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ.»

Κι επειδή εγώ είμαι μικρός και μικρότερος… ΤΑ ΦΤΑΙΣ ΟΛΑ ΕΣΥ… Αμ, πώς;

Κάτι τέτοιο έκανε κι ο Αδάμ όταν εγκαλέστηκε από τον Θεό για το προπατορικό αμάρτημα… «Δεν φταίω εγώ», είπε, «η γυναίκα που μου έδωσες ΕΣΥ φταίει.».

Και ερωτώ εγώ… Είπε ο σ. Αλέκος ότι φταις ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΣΥ;

Μήπως δεν μίλησε για ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ και ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ που έφεραν αυτό το αποτέλεσμα;

Μήπως έχουμε τη μύγα καλό μου;

Μήπως πράγματι δεν ήταν συλλογικές αυτές οι πολιτικές επιλογές;

Μήπως η επιλογή Χουντή ήταν όντως προϊόν «ΣΚΛΗΡΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ» και «ΚΑΠΕΛΩΜΑΤΟΣ» για να φαγωθεί ο Παπαδημούλης;

Μήπως είναι αλήθεια ότι πέσαμε για άλλη μια φορά στην παγίδα των εντυπώσεων και των δημοσκοπήσεων;

Και τελικά, αν θέλαμε ένα πολιτικό χώρο που να εκφράζει την αντιευρωπαϊκή πολιτική, μήπως δεν ΕΙΧΑΜΕ ήδη έναν;

(ξέρετε ποιόν… μην πω και με πιάσουν στο στόμα τους…)

Ο Αλαβάνος πήρε το προσωπικό μερίδιο ευθύνης. Ακόμη και αν υπάρχουν τάσεις αγιοποίησής του, το βέβαιο είναι ότι η παραίτησή του, έστω, θα θορυβήσει κάποιους από το χώρο της αριστεράς.

Μένει να δούμε τη στάση των υπολοίπων… και δεν μιλώ για παραιτήσεις αλλά για ανάληψη ευθυνών και ξεκάθαρο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ.

Να δούμε αν ο ΣΥΝ θα μπορέσει να θεραπευτεί από τον μικρομεγαλισμό που τον διακρίνει…

Αν θα τοποθετηθεί σαφώς εκφράζοντας θέσεις και όχι μόνο αντι-θέσεις για το τώρα και το μέλλον αυτής της χώρας.

Αν θα ξεπεράσει την πολιτική της «ΤΡΕΧΟΥΣΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ» και του «Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΡΕΥΜΑ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ»…

Όσο για την πολυσυζητημένη ενότητα της αριστεράς… λυπάμαι που το λέω σύντροφοι, πάλι σύριζα πέρασε…

.

Πώς τα κρατάς ξεκάρφωτα;

			"Όποιος τις νύχτες περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί", έλεγε ο παππούς μου...κάτι θα ήξερε. Ο παππούς μου ο Χρήστος, ναι. Αυτός που μου έμαθε να αναγνωρίζω την αλήθεια και το δίκιο του άλλου, όποιος κι αν ήταν αυτός, αυτός που μου έμαθε για την αντίσταση, για το ολοκαύτωμα. Ο παππούς μου λοιπόν...Μου μίλαγε για τους διωγμούς των Εβραίων από τον Χίτλερ. Ήταν τότε στα χρόνια της δικής μας χούντας και έκανε και τους παραλληλισμούς του, Κομμουνιστής γαρ... Μου μίλαγε για τις τραγικές ιστορίες των φυγαδεύσεων τους...μου έλεγε πως αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, για τους νεκρούς στα κρεματόρια... Χωνόμασταν όλα του τα εγγόνια κάτω από το πάπλωμα και μας έλεγε ιστορίες. Ανακάτευε μέσα όλους τους αγίους του, από τον Χριστό ως τον Άρη...Παρθένες και πόρνες όλες τις αγαπούσε και όλες τις δικιολογούσε...Ζωγράφιζε με τα λόγια του έναν καλύτερο κόσμο γεμάτο χαρά, ειρήνη και προκοπή. Λοιπόν, κ. Αναστάσιε Λ. Καμπούρη, Υποψ. Διδάκτορα Γλωσσολογίας, Τμήμα Φιλολογίας/Πανεπιστήμιο Πατρών, ΠΟΥ ΜΠΉΚΑΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΣΑΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ, ο παππούς μου δεν ήταν αντισημίτης, γι αυτό σας παρακαλώ, ΝΑ ΖΗΤΑΤΕ ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΣΑΣ ΠΑΠΠΟΥ. Διαβάστε το παρακάτω κείμενο και άλλα πολλά στην προσωπική ιστοσελίδα του κ. Κοέν ... Αλληλεγγύη 16.1.09 Φίλτατε κ. Κοέν, Με αφορμή το άρθρο σας "Ελλάδα και Αντισημιτισμός" http://www.cohen.gr/mdlpg269.htm θα ήθελα να σας εκφράσω την αλληλεγγύη μου προς τον πρόσωπό σας αλλά και δι' ημών και προς το πρόσωπο όλων των Εβραίων, Ελλήνων και λοιπών. Κατανοώ την ψυχολογία σας αφού και προσωπικά έχω στοχοποιηθεί. Έχω στοχοποιηθεί απλά και μόνο επειδή είμαι εβραιομαθής. Πρόσφατα, όταν μετέβην σε τράπεζα για να πληρώσω ένα invoice στην Μπανκ Λεουμί ΛεΙσραέλ προς την Ακαδημία Εβραϊκής Γλώσσας, με στραβοκοίταγαν λες και τους είχα σκοτώσει τον πατέρα... κάποιος μάλιστα υπάλληλος πήγε να ψιθυρίσει κάτι και σταμάτησε μόλις αντελήφθη ότι τον άκουγα... Από έγγραφα και τι δεν μου ζήτησαν: προφανώς νόμιζαν ότι τα 31 δολάρια ήταν ... οικονομική βοήθεια προς την Τσάχαλ... Αγαπητέ κ. Κοέν, οι συμπατριώτες μου είναι αντισημίτες μέχρι το μεδούλι τους. Είναι γενικώς μισαλλόδοξοι μέχρι αηδίας. Λυπάμαι γι' αυτούς και -εάν είναι δυνατό- θα ήθελα να σας ζητήσω συγνώμη εκ μέρους τους. Καταλαβαίνετε τώρα και την σπουδή μου να λάβω το διδακτορικό μου και να σηκωθώ να φύγω από αυτήν την κοινωνία που υποστηρίζει τους τρομοκράτες, τους δικτάτορες, τους παρανοϊκούς, τους θρησκόληπτους και τον ισλαμοφασισμό της Χαμάς. Σας εύχομαι καλό κουράγιο και πολλή υπομονή, αφού οι επιθέσεις που θα δέχεσθε ως Εβραίος -και ως δημοσιογράφος με γνώση των θεμάτων της Μέσης Ανατολής- θα κορυφωθούν στο εγγύς μέλλον. Μην κάμπτεσθε ούτε να υποχωρήσετε στις πιέσεις του κάθε Αυτιά. Έχετε δίκιο και το καθήκον σας μέσα σε ένα κόσμο αδικίας είναι να το υποστηρίζετε. Εξάλλου, η απάντηση στο κακό της παλαιστινιακής τρομοκρατίας είναι η προσπάθεια του Ισραήλ να επαναφέρει την τάξη, την ασφάλεια και την πραγματική ειρήνη στην περιοχή. "Η εβραϊκή απάντηση στο κακό είναι να φέρει το καλό στον κόσμο" (Talmud, Kiddushin 40a) με εκτίμηση Τάσος Καμπούρης ---------------------------------------------------------- Αναστάσιος Λ. Καμπούρης Υποψ. Διδάκτορας Γλωσσολογίας Τμήμα Φιλολογίας / Πανεπιστήμιο Πατρών Αιγιαλέως 61, 25100 ... ΥΓ δικό μου... Κι εμείς μάθαμε εβραϊκά, αλλά δεν κάναμε έτσι κ. Γλωσσολόγε μου...