Διώνη Ανδρίκου - Κτηνίατρος

Τρίτη, 2 Μαρτίου 2010

Άγρια Άνοιξη…


-Εδώ είσαι;


-Τι θέλεις;


-Λες να έρχεται η Άνοιξη;


-Λέω. Έρχεται… Ήρθε.


Απ’ την αλλεργία την καταλαβαίνω την Άνοιξη.

Όταν είναι πολύ κοντά… που κοκκινίζουν και πρήζονται τα χέρια μου, κοκκινίζουν τα μάτια μου και η δύσπνοια μου κόβει τον ύπνο στα τέσσερα.


-Εγώ πάλι από την θλίψη.


Κάθε φορά που είναι Άνοιξη συνειδητοποιώ τις απώλειές μου.

Τις μετράω το Δεκέμβρη και τις συνειδητοποιώ το Μάρτη.


-Το Μάρτη; Αργείς…


-Ναι, το Μάρτη. Τότε που θέλεις να χαρίσεις ένα λουλούδι κι έχεις μόνο τάφους για να το ακουμπήσεις…


Τότε που λαχταράς ή θυμάσαι έναν βραδινό περίπατο αλλά καταλήγεις με άδεια βήματα.


Τότε που η νύχτα σε υποδέχεται φορώντας τον άγριο μανδύα του αδιέξοδου, ενώ έξω από το παράθυρο σε κοιτάζουν ειρωνικά όλα σου τα "θέλω".


-Άστα… πάω για τσιγάρο.


-Δεν το έκοψες;


-Έκοψα να το καπνίζω… όχι να το θέλω.



Ελένη Λ.



Ο Μάνος Χατζιδάκις για την παράδοση...

Ο Μάνος Χατζιδάκις για την παράδοση...
Ένα κείμενο επίκαιρο, αντίδοτο στην βλακεία που διεκδικεί εύσημα πατριωτισμού... με ένα "κλικ" στην εικόνα διαβάστε το...

Μάθε πόσο μετράει η υπογραφή σου...