Huyendo del escándalo bajo lluvia y relámpagos, me refugio bajo el pórtico. Ahí está el hombre moreno, estático e impávido con cara de morsa mirándome otra vez. Bastante sórdida es ya la situación como para añadir, por un módico precio, al tipo lunático de cada sábado. Tengo el abrigo húmedo y estoy de mal humor.
Bien, otro sábadolúdico. Voy a aprovecharlo al máximo que pocos tengo libres, haré que la noche sea mágica con Marta. Otra vez esta lunática? Seguro que es géminis. No sé cuántas veces la he visto este mes. Su mirada de borrego perdido me pone de los nervios. Fantástico.
Más relatos en https://neogeminis.blogspot.com/
Como siempre, vuestro cafelito preparado. Sírvanse...
Η Κέρια είναι ένα χωριό, μικρό, αληθινά μικρό. Ελάχιστα σπίτια, ένας Ναός, πολλά μικρά μισογκρεμισμένα μονόχωρα εκκλησάκια, ελιές, αγκάθια, πέτρες, πολλές πέτρες και ομορφιά ορατή μόνο σε όσους μπορούν να την δουν.
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι αγαπούν το χωριό τους, φροντίζουν τα πατρογονικά σπίτια και τις ελιές τους, θυμούνται και τιμούν τις παραδόσεις τους. Οι νεαροί ωστόσο δεν αρκούνται σε αυτά. Ανάμεσα στις σπουδαίες πρωτοβουλίες τους είναι και ο πολυετής αγώνας για την διάσωση του Ι. Ναού του Αγίου Ιωάννη. Ο Ναός απειλείται από την φθορά του χρόνου και χρειάζεται απαραιτήτως η συνεργασία πολιτείας, εκκλησίας και ιδιωτικής πρωτοβουλίας για την διάσωσή του.
Η ανέγερση του τοποθετείται πιθανότατα στο β΄ μισό του 13ου αιώνα.
Ημισύνθετος σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με σύγχρονο και ισοπλατή νάρθηκα. Με βάση την κλίμακα, τον ιδιαίτερα τονισμένο κατά μήκος άξονα και τη διάπλαση των όψεών του, αποτελεί ένα από τα επιβλητικότερα οικοδομήματα της χερσονήσου της Μάνης. Κυρίαρχο γνώρισμα του μνημείου αποτελούν τα πολυάριθμα εντοιχισμένα μαρμάρινα μέλη που ποικίλλουν τη βόρεια, τη νότια και κατεξοχήν τη δυτική πλευρά του.
Παρατίθεται εδώ η βιβλιογραφία που συγκέντρωσε ο συντοπίτης μας Δημήτρης Π. Μαριόλης, δικηγόρος-εθνολόγος ιστορικός, καθώς και μέρος της αλληλογραφίας με τον Υπουργείο Πολιτισμού με την πεποίθηση ότι κανένας αγώνας δεν είναι μάταιος και η προσπάθεια για την διάσωση του Ναού θα στεφθεί με επιτυχία.
Ενδεικτικήβιβλιογραφία:
H. Megaw, “Byzantine Architecture in Mani”, The Annual of the British School at Athens
33 (1932-1933), 160 καισποραδικά.
Α. Σ.
Δεληβορριάς, «Ειδήσεις εκ Λακωνίας», Αρχαιολογικά
Ανάλεκτα εξ Αθηνών 1 (1968), τεύχ. 2, 119.
P. L. Vocotopoulos, “The Concealed Course Technique:
Further Examples and a Few Remarks”, Jahrbuch
der Österreichischen Byzantinistik 28 (1979), 257 αρ. 20, 260.
Χ. Μπούρας, Βυζαντινή και μεταβυζαντινή αρχιτεκτονική
στην Ελλάδα, Αθήνα 2001, 189.
Χ. Μπούρας, Λ. Μπούρα, ΗΕλλαδικήναοδομίακατάτον 12οαιώνα, Αθήνα 2002, 186-187 και σποραδικά.
Ε. Γ. Σαράντη,
«Βυζαντινοί, Ιταλοί και οι αρχαιότητες: η μαρτυρία του Κυριακού του Αγκωνίτη», Δύμη, Φραγκοκρατία – Βενετοκρατία – Α΄
Τουρκοκρατία, 1-2 Οκτωβρίου 2005, Πρακτικά Συνεδρίου, Ε. Γ. Σαράντη (επιστ.
επιμ.), Πάτρα 2012, 184.
Α. Μέξια, «Η σύνθεση των όψεων του ναού
του Αγίου Ιωάννη στην Κέρια της Μέσα Μάνης. Ο ρόλος των εντοιχισμένων
μαρμάρινων μελών», Τιμητικός Τόμος για
την Ομότιμη Καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Σοφία
Καλοπίση-Βέρτη, υπό έκδοση.
Το βιβλίο εικονογραφήθηκε από τους μαθητές των Εργαστηρίων
Τέχνης Κορυδαλλού (ΕΡ.ΤΕ.ΚΟ) με τον
συντονισμό της υπεύθυνης του Εργαστηρίου Γεωργίας Δαμοπούλου και με δασκάλες
τις: Μαρία Μπούμπουκα, Μαρία Πεπονά η οποία είχε και την γραφιστική επιμέλεια, Μαρία Τοκμάκη και Ελένη Φουντουλάκη.
