ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ - ΖΩΕΣ "ΧΩΡΙΣ ΑΦΗ"

 ΕΝΑΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΛΟΓΟΣ

Στην Tina Törrönen

           

Θέλω να ξεφωνίσω

Από Χαρά

Για τα Δώρα Σου

Συνετίζομαι

Στην ανθρωπότητά μου

Και αναφωνώ

Δόξα Σοι

Η Τίνα είναι από την Φινλανδία. Την γνώρισα μέσω Facebook όταν η φίλη Χριστιάννα Λούπα ανάρτησε στον Παλμογράφο ένα κείμενό μου για το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Κορυδαλλού. Της έκανα αίτημα φιλίας. Επικοινωνήσαμε σχεδόν αμέσως. Μου είπε ότι έχει δεσμό με κρατούμενο. Ποτέ δεν ρώτησα γιατί και πώς βρέθηκε ο αγαπημένος της στη φυλακή. Δεν με ενδιέφερε. Με ενδιαφέρει πάντα αν μπορεί να αλλάξει κάποιον θετικά η φυλακή. Αν μπορεί ο σωφρονισμός να οδηγήσει στην μεταμέλεια ή και την μετάνοια…

Πολλά τα κοινά μας με την Τίνα, με πρώτο τις Θεολογικές μας σπουδές και επόμενο την ηλικία.

Η Τίνα «εκτίει» την δική της ποινή, αγωνιζόμενη για τα δικαιώματα των μελών των οικογενειών των κρατουμένων, για τους «ελεύθερους κρατούμενους» όπως λέει η ίδια αλλά και για την επανένταξη των αποφυλακισμένων.

Της ζήτησα να μου μιλήσει … μου έστειλε το παρακάτω κείμενο και στις αμέσως επόμενες μέρες θα βρεθούμε για «έναν καφέ», εγώ, εκείνη, ο Γιώργος Ζουγανέλης Διευθυντής του ΣΔΕ των Φυλακών και ο Αλέξανδρος Σκούρας σκηνοθέτης και δημιουργός μιας ταινίας με θέμα τον αποχωρισμό λόγω του εγκλεισμού. 

Η Τίνα σπουδάζει στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο, πήρε άριστα στις εξετάσεις ελληνομάθειας. Μεταφράζει, διδάσκει… ζει. Όμως εκείνη η φράση της «Είναι ποτέ δυνατόν υπό τέτοιες συνθήκες να διατηρείς ή να φροντίσεις μια ανθρώπινη σχέση; Χωρίς ΑΦΗ;», μα και εκείνο το ισχυρό ερώτημα που γεννήθηκε στην σκέψη μου: Πώς μπορεί να παραμείνει κανείς άνθρωπος «Χωρίς ΑΦΗ»; … ΜΕ ΣΗΜΑΔΕΨΑΝ.

Σας αφήνω να διαβάσετε το κείμενό της. Το στόλισε η ίδια με εικόνες της επιλογής της.

Την ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη.

Ελένη Λιντζαροπούλου 

 «ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ» 

ΤΑ ΑΟΡΑΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ …  

ΚΩΔΙΚΑΣ ΣΙΩΠΗΣ 

Αντιπροσωπεύω μια ομάδα ανθρώπων ξεχασμένη από την κοινωνία … Μια ομάδα ανθρώπων που δεν υποστηρίζεται από κανένα κοινωνικό φορέα και που δεν ακούστηκε ποτέ και που δεν ακούγεται πουθενά. Μας ρώτησε ποτέ καμία νομοπαρασκευαστική η καμία άλλη επιτροπή τι θα θέλαμε και τι ανάγκες έχουμε … Πως θα μπορούσαμε να εκτίσουμε «την δική μας ποινή» λιγότερα οδυνηρά και πιο ανθρώπινα; Όχι, με της δικές μας «ποινές» δεν ασχολήθηκε κανείς – ο δικός μας ο Σωφρονιστικός Κώδικας είναι ένας άγραφτος Κώδικας – Κώδικας σιωπής !!!!        

ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΑΓΑΠΗΣ - ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΝΙΓΜΕΝΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ 

Εγώ, τεχνικά τουλάχιστον, δεν βρίσκομαι στην φυλακή - είμαι ελεύθερη αλλά εκτίνω ταυτόχρονα μια μακρόχρονη ποινή … Το έγκλημα μου ονομάζεται αγάπη … Δικάστηκα γιατί αγαπώ, δικάστηκα γιατί αγαπώ έναν «παραβάτη του νόμου», δικάστηκα σε μια στέρηση ελευθερίας. Ποινή: κάθειρξη αγάπης.

Οι κρατούμενοι σύμφωνα με τα στατιστικά του κράτους μπορεί να είναι γύρω στις  12,000 άλλα κανένας δεν υπολόγισε ότι υπάρχουμε και εμείς «οι ελεύθεροι κρατούμενοι» - το οικείο περιβάλλον των κρατουμένων …

Σκέφτηκε ποτέ κανένας δικαστής ότι με την ποινή και στέλνοντας τον «παραβάτη του νόμου» στην φυλακή τιμωρεί και φυλακίζει ταυτόχρονα μια ολόκληρη οικογένεια; Σκέφτηκε ποτέ κανένας δικαστής ότι είναι ο ίδιος «παραβάτης του άγραφου νόμου» όταν καταστρέφει τον δεσμό της οικογένειας;;;;          

Το άρθρο 4 παράγραφος 1 του Σωφρονιστικού Κώδικα λέει το εξής για τα δικαιώματα των κρατουμένων:

«Κατά την εκτέλεση της ποινής δεν περιορίζεται κανένα άλλο ατομικό δικαίωμα των κρατουμένων εκτός από το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία».

Αυτό όμως ΤΙ σημαίνει στη πράξη; Σημαίνει ότι εμείς «οι ελεύθεροι κρατούμενοι», μπορούμε όποτε θέλουμε, όσο συχνά θέλουμε και για όσην ώρα θέλουμε να επισκεφτούμε τους αγαπημένους έγκλειστους ανθρώπους μας;  

Όχι βέβαια γιατί υπάρχουν οι εσωτερικοί κανονισμοί και οι άγραφοι νόμοι της κάθε φυλακής που περιορίζουν τα δικαιώματα μας ή ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις απαγορεύουν τις επαφές μας με τους έγκλειστους ανθρώπους μας.  

Το άρθρο 52 παράγραφος 3 του Σωφρονιστικού Κώδικα λέει για τις επισκέψεις:

«Οι επισκέψεις πραγματοποιούνται σε ειδικό κατάλληλο χώρο του καταστήματος στον οποίο υπάρχει μόνον οπτικός έλεγχος. Οι επισκέψεις συζύγων και τέκνων των κρατουμένων πραγματοποιούνται σε ιδιαίτερο κατάλληλο χώρο του καταστήματος».

Αυτοί που παρασκευάζουν τους νόμους και τους κώδικες, ή οι εκπρόσωποι διαφόρων επιτροπών (της Βουλής, του Υπουργείου κλπ.) έχουν έρθει ποτέ να δουν σε ποιες συνθήκες βλέπουμε τα αγαπημένα μας πρόσωπα; Έχουν έρθει ποτέ έξω από τα επισκεπτήρια των φυλακών να δουν εμάς και να μας ρωτήσουν τι θα θέλαμε και αν είμαστε ικανοποιημένοι με τις συνθήκες αυτές; Για ΠΟΙΟ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΧΩΡΟ μιλάνε; Για ΠΟΙΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΧΩΡΟ μιλάνε; Είμαι τυφλή εγώ και δεν έχω δει τους χώρους αυτούς; Όχι δεν είμαι τυφλή και τους χώρους που εννοούνε, τους βλέπω μόνο στα όνειρά μου γιατί η πραγματικότητα είναι κάτι τελείως διαφορετικό! Ο χώρος των επισκεπτηρίων ΔΕΝ είναι κατάλληλος χώρος για της διατήρηση μιας υγιούς σχέσης με των αγαπημένο σου πρόσωπο!!! Είναι ένας χώρος άκρος ακατάλληλος και απάνθρωπος για οποιαδήποτε επαφή ή επικοινωνία!!! Κάτι απρόσωποι θάλαμοι – στενάχωροι, θορυβώδεις – με τα βρώμικα τζάμια και τα χαλασμένα τηλέφωνα … Είναι ποτέ δυνατόν υπό τέτοιες συνθήκες να διατηρείς ή να φροντίσεις μια ανθρώπινη σχέση; Χωρίς ΑΦΗ; Ίσως η επαφή και η επικοινωνία σε αυτήν την μορφή είναι αρκετό για τον «παραβάτη του νόμου» αλλά σίγουρα όχι για εμάς τους «ελεύθερους κρατουμένους». Όσον αφορά τα λεγόμενα ελεύθερα επισκεπτήρια (όπου έχουν το δικαίωμα τα παντρεμένα ζευγάρια και τα τέκνα των κρατουμένων) δεν διαφέρει πολύ από τα «κλειστά» επισκεπτήρια … Ένα τραπέζι με ένα διαχωριστικό ανάμεσά τους, 15 λεπτά κάτω από τα βλέμματα των σωφρονιστικών … Όχι, δεν υπάρχουν ιδιαίτερο κατάλληλο χώρο (διάβασε δωμάτιο) ούτε για τα παντρεμένα ζευγάρια … Για όλους μας, είτε παντρεμένοι είτε ανύπαντροι, με ή χωρίς παιδιά – υπάρχει μόνο οι στερήσεις – ελευθεριών, δικαιωμάτων, αναγκών, αφής – μια άδεια ζωή –  γεμάτη απαγορεύσεις, περιορισμοί και πνιγμένα συναισθήματα και άπειρα γιατί …                                     

«ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» – ΠΟΙΝΗ ΧΩΡΙΣ ΕΓΚΛΗΜΑ 

Μου ραγίσει η καρδιά το θέαμα όταν ένα μικρό παιδάκι φιλά και χαϊδεύει το βρώμικο τζάμι μην καταλαβαίνοντας γιατί δεν μπορεί να αγγίξει τον μπαμπά ή την μαμά ! Αυτό το θέμα δεν το είδε ποτέ κανένας δικαστής … Για ένα παιδί η φυλάκιση του γονέα είναι ακόμα πιο τραυματική και οδυνηρή – ο ξαφνικός χωρισμός – ένας μικρός ξαφνικός θάνατος … Ασχολήθηκε κανένας με της ανάγκες και την υποστήριξη αυτών των παιδιών;   

Σύμφωνα με τις μελέτες (που εννοείται δεν έχουν γίνει στην Ελλάδα) αποδείχνουν ότι τα παιδιά των κρατουμένων υποφέρουν από άγχος, διαταραχές της προσοχής και μετα-τραυματικό στρες και δημιουργούνται προβλήματα στο σχολείο. Τα μισά από τα αγόρια που είχαν έναν γονέα στην φυλακή, είναι πιθανόν να καταλήξουν οι ίδιοι στην φυλακή όταν μεγαλώνουν …      

Γιατί η κοινωνία κλείνει τα μάτια της και αγνοεί αυτά τα αθώα πλάσματα; Δεν έχουν διαπράξει κανένα έγκλημα, αλλά η ποινή που αναγκάζονται να εκτίσουν, είναι σκληρή.

Τίνα Τόρρονεν

Συμβία κρατούμενου

Φοιτήτρια Κοινωνιολογίας Παντείου Πανεπιστημίου

Ακτιβίστρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Εθελοντισμός ή Δεθελοντισμός τελικά;

Τελικά μήπως είναι πρόβλημα αν παίρνουμε πολύ σοβαρά τον εαυτό μας; 

Γενικώς δεν είμαι σοβαρή με την τρέχουσα έννοια, ούτε και παίρνω πολύ σοβαρά τον εαυτό μου. Μ’ αρέσει ν’ αποδομώ πράγματα και καταστάσεις, αυτοσαρκάζομαι και σαρκάζω την σοβαρότητα την οποία αποδίδουν οι άνθρωποι στον εαυτό τους… Στόχος μου; Μα να μην θυμώσω μαζί τους οριστικά. Περιττό να πω ότι αν συμβεί αυτό το… οριστικά, δεν υπάρχει επιστροφή.

Και να εξηγήσω τι εννοώ και με ποια αφορμή γράφω...  

Οργανώνεις μία εκδήλωση ας πούμε… Έχεις να νταραβεριστείς με αυτούς που εργάζονται για το καλύτερο αποτέλεσμα, με αυτούς που είναι καλεσμένοι, με τους προεξάρχοντες και με τους «εθελοντές»…

Να πω εδώ ότι υπήρξα 30 χρόνια εθελόντρια, το ξέρω το πακετάκι και γι αυτό συχνά πυκνά βάζω εισαγωγικά στη λέξη.

Εγώ, ως άνθρωπος που εσχάτως εργάζεται στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, απευθύνομαι μόνο σε φιλότιμους και ικανούς συναδέλφους για να συνδράμουν σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα κλασσικά δημοσιοϋπαλληλικά πρόσωπα δεν μου κάνουν και, ευτυχώς είμαι τυχερή, δεν συναναστρέφομαι στον στενό κύκλο δουλειάς τέτοια. Έτσι λοιπόν έχω λυμένα πολλά θέματα εξαρχής…  Τα λάθη που κάνω εγώ καλύπτονται από τους άλλους και τούμπλαλιν, τους καλεσμένους τους νταραβερίζομαι… διότι … «I have it», που λένε σε απλά Ελληνικά… τις συμπεριφορές της εξουσίας τις ξέρω, και ως συμπολίτευση και ως αντιπολίτευση, και προσέχω να μην αιφνιδιαστώ και αιφνιδιάσω… και όλα καλά ώσπου… έρχεται η ώρα για τους «εθελοντές»…

Εκεί αρχίζουν τα τσάμικα.

Όλοι είναι ευχαριστημένοι αλλά οι «εθελοντές» ποτέ. Αυτοί που υποτίθεται είναι οι «δικοί σου» άνθρωποι, που λειτουργούν με την αμέριστη –όχι προσωπική αλλά του φορέα που εργάζεσαι– συμπαράσταση, δεν είναι ευχαριστημένοι ποτέ. Είναι οι μόνοι που γκρινιάζουν, για την θέση τους, για το πρωτόκολλο, για το με κοίταξες δεν με κοίταξες… Αυτοί που υποτίθεται προσφέρονται ανιδιοτελώς, σου βγάζουν την ψυχή και σε βασανίζουν μέχρις εσχάτων διότι προσφέρονται λέει και εσύ τους οφείλεις τρεις κωλλοτούμπες και όχι δύο που ήθελες να κάνεις.

Διότι, για να μην παρεξηγηθώ, εσύ τον τιμάς τον εθελοντή, έχεις πρόθεση να κάνεις κωλλοτούμπες ακόμη και στον «εθελοντή»… Αυτό που δεν θέλεις είναι να τις απαιτεί… Διότι, τι στο διάολο εθελοντής είναι τότε;

Παίρνει τόσο σοβαρά τον εαυτό του που σε δυσκολεύει στην δουλειά σου, είναι γεμάτος γκρίνια, τίποτα δεν τον ικανοποιεί, θέλει και ν’ αναφέρεις το όνομά του περισσότερες φορές από όλων ως επιβράβευση στον εθελοντισμό του… σου πρήζει το συκώτι κι εσύ, ενώ θέλεις να του πεις: «Βρε αδερφέ, ήρθες που ήρθες, μην μου το βγάζεις από την μύτη…», λες, «Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στο κάλεσμά μας.», και τον ευχαριστείς διπλά μπας και πάψει να γκρινιάζει ο «εθελοντής» και σε αφήσει να κάνεις την δουλειά σου.

Γιατί τα λέω όλα αυτά;

Διότι η κατάσταση αυτής της χώρας συνδέεται με την συνείδηση των εθελοντών… συνδέεται απολύτως.

Τα έχουμε δει…

Μπαίνει κάποιος σε χώρους εθελοντικής προσφοράς για να ανταλλάξει αργότερα την ιδιότητά του αυτή με μια θέση αιρετού ή μια έμμισθη θέση στο δημόσιο…

Αξιώνει μοριοδότηση για τον εθελοντισμό του… Αξιώνει «κάθισμα μπροστινό», επιβράβευση, πλακέτα, χιλιοευχαριστίες… και, αν έχουν παρέλθει τα χρόνια του,  αξιώνει με τέτοια αγένεια τον σεβασμό, που σε αφήνει άφωνο… γιατί αν απαντήσεις θα σε πει και αυθάδη.

Η λύση; Ή από νωρίς θα διαπαιδαγωγούνται οι πολίτες αυτής της χώρας να προσφέρουν εθελοντικά ως ένδειξη αγάπης για τον τόπο τους ή περνάμε στον δεθελοντιμό … από όλες τις απόψεις. Σου απαγορεύω κύριέ μου να προσφέρεις αν αναμένεις ανταλλάγματα… Θέλεις έλα, θέλεις μην έρθεις… ο εθελοντισμός είναι ψυχική και κοινωνική ανάγκη, δεν είναι μέσο αναρρίχησης.

Τουλάχιστον θα μετρηθούμε να δούμε ποιοι είμαστε.

Καλύτερα να κάνω μόνη μου αυτό που έχω να κάνω, παρά να μου ψήσεις το ψάρι στα χείλια… καλέ μου «εθελοντή».

Θα μου κοστίσει λιγότερο και σε χρόνο και σε ψυχή και κάποιες φορές σε χρήμα αν ζω με την υπέροχη… απουσία σου.  

Από το ιστολόγιο 1η Πάροδος Νεφέλης  

Η Ελλάδα θάβει τον πλούτο της, φυσικό και πολιτιστικό, κάτω από τόνους σκουπίδια… Οβριόκαστρο Κερατέας… 1.

Εισβολή με ΜΑΤ στο Οβριόκαστρο Κερατέας

Πραγματική εισβολή έκαναν χθες τα ξημερώματα οι δυνάμεις των ΜΑΤ στον αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου Κερατέας, προκειμένου να καταφέρουν να περάσουν τα μηχανήματα για την εγκατάσταση του εργολάβου που έχει αναλάβει το έργο της δημιουργίας ΧΥΤΑ στη περιοχή.

Πιο συγκεκριμένα, στις 4:30 το πρωί του Σαββάτου, τα ΜΑΤ κατέλαβαν το σημείο συλλαμβάνοντας τον Δήμαρχο κ. Σταύρο Ιατρού που ήταν επιφυλακή στο σημείο καθώς και τον αδερφό του. Μετά την πάροδο λίγων ωρών ο Δήμαρχος αφέθηκε ελεύθερος αλλά ίσως του ασκηθεί ποινική δίωξη για παρακώλυση συγκοινωνιών …

Στο σημείο έχουν περάσει τρία σκαπτικά μηχανήματα τα οποία πρόκειται να ξεκινήσουν εργασίες στο χώρο που έχει ανακηρυχθεί αρχαιολογικός και τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

Επιπλέον δεν έχουν απαλλοτριωθεί οι εν λόγω εκτάσεις, δηλαδή τα ΜΑΤ και οι εργολάβοι έχουν καταλάβει ιδιωτικές περιουσίες. Οι κάτοικοι απέκλεισαν από νωρίς το πρωί την περιοχή, όπου νωρίτερα σημειώθηκαν επεισόδια, ενώ τα ΜΑΤ στην προσπάθειά τους να απωθήσουν το συγκεντρωμένο πλήθος έκαναν χρήση δακρυγόνων, με αποτέλεσμα τα προκληθεί πυρκαγιά στην πλαγιά του βουνού.

Οι κάτοικοι της περιοχής, με επικεφαλής τη δημοτική αρχή, αντιδρώντας στην κατασκευή του ΧΥΤΑ τονίζουν τα εξής: «Καλούμε τη κυβέρνηση και τη δικαιοσύνη να σταματήσει έστω και αυτή τη στιγμή την παράνομη και αυθαίρετη καταστροφή που πάει να διαπράξει. Είναι έγκλημα αυτή η χωροθέτηση υπέρ συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων. Είναι έγκλημα για το περιβάλλον. Είναι έγκλημα για τον πολιτισμό. Είναι παράνομη η χωροθέτηση και οι κάτοικοι δε πρόκειται να υποχωρήσουν.

Αυτή η κυβέρνηση δεν έδωσε ούτε δέκα λεπτά για να ασχοληθεί και να ενημερωθεί για το ζήτημα. Ο υπουργός αυθαίρετα και αντιδημοκρατικά απλά έδωσε την εντολή για την εισβολή, καταστρατηγώντας κάθε δημοκρατική αρχή που επιβάλλει ότι τέτοια έργα πρέπει να έχουν την κοινωνική αποδοχή».

Σ.Κ. 

Πηγή: http://www.mesogianews.gr/  


ΥΓ... Θα συνεχίσω την αναφορά στο θέμα αλλά και στην ιστορική και φυσική αξία της περιοχής... πέρα από την αξία της ζωής των κατοίκων που είναι και το πρώτο ζητούμενο.

Περί Ματαιοδοξίας...

«Εγώ, κούκλα μου, δεν είμαι κουλτουριάρης»

Της ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (spapa@enet.gr) - φωτ.: Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Βέλτσος δεν υπήρξε «φιλαράκι» με τον Γιώργο Χειμωνά. Ούτε αντάλλαξε μαζί του επιστολές που θα δικαιολογούσαν μια τυπική, φιλολογικά επιμελημένη έκδοση αλληλογραφίας. Ποιος, όμως, θα περίμενε οτιδήποτε συνηθισμένο από τον πιο αναγνωρίσιμο καθηγητή του Παντείου, κάποιον που επί τριάντα πέντε χρόνια επιχειρεί να διαβάλει, όπως λέει, τη θεωρία της επικοινωνίας, ώστε να «εξευτελιστεί, όσο δεν πάει άλλο, η έννοια του διαλόγου»;

Το νέο του βιβλίο, λοιπόν, το «Outre-tombe, Αλληλογραφία με τον Γιώργο Χειμωνά» (εκδ. Πατάκη) συγκροτείται από επτά παράλληλους μονολόγους: από τα κείμενα που έγραψαν ή εκφώνησαν ο ένας για τον άλλο σε διάστημα δύο δεκαετιών, κείμενα που αναδεικνύουν την ουσιαστική επικοινωνία τους πάνω στην τέχνη της γραφής, και όχι μόνο...

Διαβολική έννοια η γοητεία

«Δηλώνουν και μια κοινή πορεία, μια κίνηση μέσα στη σκηνή με πολλά εφέ κι ενίοτε ενοχλητική, καθώς και οι δυο μας υπήρξαμε διαταρακτικοί σαν φιγούρες μέσα στην πόλη. Δηλώνουν μια κοινή ταπητουργία, σαν τον ιστό της Πηνελόπης που τη μέρα υφαίνεται και τη νύχτα ξηλώνεται για να μην τελειώσει ποτέ...», λέει ίδιος, χωμένος μέσα στις σημειώσεις και τα χαρτιά του στο διαμέρισμά του, ψηλά στον Λυκαβηττό, υπό το βλέμμα του εαυτού του στο πορτρέτο που έχει φιλοτεχνήσει ο Χρήστος Μποκόρος. Ωστόσο, δεδομένων των εγκωμίων που διασώζονται στο βιβλίο γι' αυτόν, και μάλιστα εκ μέρους μιας εκ των ιδιοφυέστερων προσωπικοτήτων των γραμμάτων μας που δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας, προκύπτει η απορία: μήπως η έκδοση αποτελεί μία ακόμη ένδειξη της προσωπικής του ματαιοδοξίας;

«Η ματαιοδοξία είναι υπάλληλη έννοια της δημοσιότητας, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια ένδειξη πένθους», απαντάει.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στην ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 25/1/2009

Hope... Χωρίς δικά μου σχόλια.

Dear "Big Mama",

Every time I saw one of those Obama posters with "HOPE" on it, I felt it. Hope, that is. Hope against hope that perhaps this new President would pursue a just peace with the same fervor that he pursued hope before he was elected.

And in the short time since the inauguration, we're seeing reasons to believe our hope was justified. But, here's the big challenge: Israel, Palestine, Gaza. Turning hope into reality comes down to how President Obama deals with this ongoing tragedy. This week's announcement of George Mitchell as Middle East envoy -- the man who helped broker peace in Northern Ireland-- signals that Obama is serious about even-handed diplomacy. For so many, our hope is that Mitchell and Obama will now take serious and meaningful steps towards a just and true peace.

It's a tall order, we know. But the momentum that began on inauguration day won't last long, and the cease fire in Gaza has only ceased the worst of the bombs and violence. We have a window and we must take advantage of it. We must hope - and HOPE BIG. Please join Jewish Voice for Peace and Just Foreign Policy in asking President Obama to make good on his promise of hope.

Please read our letter and add your name, and then ask your like-minded friends to do the same. We're aiming to deliver our letter on February 23. Then download our Hope posters and put them in your windows or on your wall. Obama has said that he needs people like us to demand action loudly and visibly. Now is our moment. We must keep the pressure on.

Thank you for doing your part.

Sincerely,

"Και πάλι για το ψεύτικο ρητό του Ισοκράτη" ... Του Ν. Σαραντάκου

Για να θυμίσω σύντομα τα γεγονότα, στις 10 Δεκεμβρίου ο Ελεύθερος Τύπος δημοσίευσε πρωτοσέλιδο, με τεράστια γράμματα, και σε μαύρο φόντο, το εξής ρητό που αποδιδόταν στον Ισοκράτη:

Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.

Το πρωτοσέλιδο έκανε μεγάλη εντύπωση. Όπως όμως έγραψα σε σημείωμά μου, το ρητό είναι πειραγμένο. Η φράση για «δημοκρατία που αυτοκαταστρέφεται» είναι προϊόν ερμηνείας ή φαντασίας, όπως κατασκευασμένη είναι και η φράση «κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας».

Το ρητό-μαϊμού δεν είναι επινόηση της εφημερίδας· κυκλοφορούσε από παλιά στο Διαδίκτυο. Όμως, η εφημερίδα έσπευσε πολύ πρόθυμα να υιοθετήσει και να προβάλει τη λαθροχειρία, επειδή, όπως πολύ σωστά γράφει ο Ιός «αυτή η φράση-μαϊμού του Ισοκράτη εξυπηρετούσε την πολιτική σκοπιμότητα της στιγμής».

Αναδημοσιεύω από τα Παρακείμενα του Ν. Σαραντάκου. Η συνέχεια εδώ.

ΥΓ δικό μου...Διότι με ταράξανε να μου το στέλνουν το ρητό με mail και πολύ εθύμωσα.

Διότι μου χρεώνουν ότι κακό συνέβη ή δεν συνέβη τις ημέρες των κοινητοποιήσεων και βέλαξα από τα γέλια.

Διότι...δεν "μου" χρεώνουν τα θετικά των ημερών.

Διότι είμαι και αριστερή, τι να κάνουμε;

Μπορεί να ξεχάσουμε το παρελθόν... Αλλά το παρελθόν δε μας ξεχνά. Waltz with Bashir...

Μια απαράμιλλης αίσθησης δημιουργία animation...

Γράφει ο Γιάννης Αποστολόπουλος
Από το my.aegean.gr


Πήγα κι εγώ σαν wanna-be σινεφίλ να δω τις προάλλες με φίλους την ταινία animation «Βαλς με τον Μπασίρ» του Άρι Φόλμαν, μια ισραηλινή παραγωγή με ένα ηχηρό αντιπολεμικό μήνυμα. Αξίζει να σημειωθεί πως η ταινία προβάλλεται αυτόν τον καιρό, αρχές του 2009, ενώ λίγο παραδίπλα μας πραγματοποιούνται φρικαλεότητες πολέμου και χάνονται ανθρώπινες ζωές, στα ίδια αυτά πολύπαθα εδάφη, στα σύνορα μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης...

Τη συνέχεια μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.
Mπορείτε ακόμη να δείτε το trailer της ταινίας και όλο το υπόλοιπο υλικό που συγκέντρωσε ο Γιάννης για μας...
Ευχαριστώ θερμά για την ενημέρωση, χάρηκα το μεστό κείμενο, την οικονομία του λόγου και την "ματιά" σου Γιάννη.
Και εις άλλα ...

ΥΓ Μετάφραση της συνέντευξης βρήκα εδώ. Το trailer με ελληνικούς υπότιτλους εδώ.

Δανάη

Λύχνος γρανίτινος, ψωμί από πέτρα.

Ερπετό γήινο, ρόδο από πέτρα.

Θαμμένο πλεούμενο, πηγή από πέτρα.

Ατι του φεγγαριού, φως από πέτρα.

Εξάντας ισημερινός, ατμός από πέτρα.

Π.Νερούδα
Κάντο Χενεράλ


....

Το Κάντο Χενεράλ, μετέφρασε η Δανάη...
Της σιωπής μου τα λόγια έγραψε η πεντανόστιμη:

18/1/2009 σιγησε η Δανάη

Εκκλήσεις Εβραίων για μποϋκοτάζ και κυρώσεις στο Ισραήλ ...

16 Jan 2009

Έκκληση δικτύου βρετανών Εβραίων για μποϋκοτάζ, ακύρωση επενδύσεων και επιβολή κυρώσεων κατά του Ισραήλ

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε ως επιστολή στον Γκάρντιαν τις 10 Ιανουαρίου 2009 και στο σάιτ του Monthly Review

Ολοι οσοι υπογράφουμε είμαστε εβραϊκής καταγωγής. Όταν αντικρίσαμε τα νεκρά και ματωμένα κορμιά των μικρών παιδιών, την έλλειψη νερού, ηλεκτρισμού και τροφίμων, μας ήλθε στο νου η πολιορκία του γκέτο της Βαρσοβίας. Όταν ο Dov Weisglass, σύμβουλος του ισραηλινού πρωθυπουργού Ehud Olmert δήλωνε ότι θα υποβάλλει τους κατοίκους της Γάζας «σε δίαιτα» και ο υφυπουργός Αμυνας,Matan Vilnai,ότι οι Παλαιστίνιοι θα έπρεπε να υποστούν «ένα μεγαλύτερο ολοκαύτωμα», μας θύμισαν τον γενικό κυβερνήτη της κατεχόμενης Πολωνίας,Hans Frank, όταν μιλούσε για «θάνατο από πείνα».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ στο ecology-salonika.org

Jewish voice for Peace...

As of today , more than 1,000 Palestinians have been killed by the Israeli assault, including at least 335 children and many more civilians. Nearly 5,000 have been wounded, many paralyzed for life. Tens of thousands have fled their homes - but Gaza is entirely sealed off, so there is nowhere to hide, no safe haven for civilians, no escape corridor for civilians to flee the air, sea and land attacks.

...

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ
τη λάμπα κρατώ ψηλά
να δούνε της γης οι θλιμμένοι
να ρθούνε να βρουν συντροφιά

Να βρούνε στρωμένο τραπέζι
σταμνί για να πιει ο καημός
κι ανάμεσά μας θα στέκει
ο πόνος του κόσμου αδερφός

Να βρούνε γωνιά ν' ακουμπήσουν
σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός
κι εκεί καθώς θα μιλάμε
θα ρθει συντροφιά κι ο Χριστός

Τάσος Λειβαδίτης

Συγγράματα φέτος θα έχουν μόνο οι "αιώνιοι"... tabula rasa.

Με σοβαρή εμπλοκή στη διανομή των φοιτητικών συγγραμμάτων, η οποία απειλεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα της επόμενης ανάφλεξης στην ανώτατη εκπαίδευση, ξεκινά την ερχόμενη εβδομάδα η νέα ακαδημαϊκή χρονιά στις περισσότερες σχολές της χώρας, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο (28.09.2008).

[...]

Για τη λίστα πανηγύρισε η ΔΑΠ περισσότερο από όσο πανηγύρισε για κάθε άλλη ρύθμιση του νέου νόμου. Επρόκειτο για σχεδόν αυτούσια μεταφορά στο νόμο πρότασης της παράταξης για την κατάργηση του ενός και μοναδικού φοιτητικού συγγράμματος. Πλέον αμφισβητείται εκ βάθρων από σημαντική μερίδα της πανεπιστημιακής κοινότητας όχι μόνο λόγω των πρακτικών προβλημάτων που ανακύπτουν κατά την εφαρμογή της, αλλά και λόγω βάσιμων προβλέψεων ότι όλη αυτή η αναστάτωση θα καταλήξει ξανά στην κυριαρχία του συγγράμματος που θα υπογράφει ο διδάσκων το μάθημα. Στις λίστες των περισσότερων τμημάτων συμπεριλαμβάνεται το σύγγραμμα του διδάσκοντος, από το οποίο θα αντλούνται τα θέματα των εξετάσεων.

Περισσότερα από την e-Paideia

... ... ...

Κι όμως... κι όμως...έτσι είναι.

Στην πραγματικότητα, σ' αυτήν την εξεταστική μπορούν να συμμετέχουν μόνο οι "αιώνιοι"...αυτοί που τους χαλάγανε τη μόστρα ντε... Αυτοί, οι τράγοι...οι αποδιοπομπαίοι.
Διότι, κατά πάσα πιθανότητα, μόνο αυτοί θα έχουν βιβλία στις εξετάσεις.
Από κάποιες σχολές, ακόμη δεν έχουν φύγει οι λίστες με τα ονόματα των φοιτητών για τους εκδοτικούς οίκους... παρά ταύτα, έχει βγει πρόγραμμα...

Να σου δώσω μια να σπάσεις, αχ ρε κόσμε γυάλινε,
και να φτιάξω μια καινούρια κοινωνία άλληνε...

Έλεγε εκείνο το άσμα που δεν κατηγορήθηκε ποτέ ότι υποκίνησε επεισόδια

Έγραψε ο π. Μιχαήλ

Ο Χριστός μας είπε να μήν οργιζόμαστε. Όμως η όργή ξεχειλίζει όταν βλέουμε την αδικία, το μίσος, το θάνατο να βασιλεύει και να μην αντιδρούμε. Ο εφυσηχασμός μας είναι αμαρτία. Οι Σιωνιστές δρούν ανεξέλεκτοι και η διεθνής κοινότητα κωφεύει. Η εκκλησία μας, εκκλησία αγάπης, τη Μεγάλη Εβδομαδα ψάλλει και διερωτώμην τόσα χρόνια το γιατι; "Πρόσθες αυτοίς κακά, Κύριε, πρόσθες αυτοίς κακά, τοις ενδόξοις της γης". Οι ένδοξοι είναι αύτοί που αιματοκυλούν τους λαούς, όχι οι ειρήναρχοι αλλά οι πολέμαρχοι. Αυτοί πρέπει να φύγουν από προσώπου γης, γιατί η κακία τους υπερεπερίσευσε και οι λαοί υποφέρουν και δυσανασχετούν.Και επειδή είναι αμετανόητοι και δεν έχουν ίχνος συμπόνοιας και συμπάθειας για τους καταπιεζομένους, γι αυτό η ὀργή τοῦ Θεού θα έλθει επί τους υιούς της απωλείας. Εμείς ας εντείνουμε τις προσευχές μας για τους διωκομένους και πολεμουμένους αδελφούς μας και ας σηκώσουμε φωνές διαμαρτυρίας δια τις αδικίες που επιφέρουν στον κόσμο οι πλούσιοι της γης.


Κείμενο του φίλου π. Μιχαήλ

Ντόρα...για σένα θα διαδηλώσω πάλι

Κάνουν Αστακό το Ισραήλ. Από το nonews-NEWS.

...


Wednesday, January 14, 2009
Άλλη μια μεγάλη επιτυχία από την Θεοδώρα Μητσοτάκη ...

Ξεφτίλα μας έκανε ο Γενικός Γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου Amr Mousa, καθώς ολόκληρος ο Αραβικός κόσμος έχει στραφεί εναντίων μας ...

Χαρακτηριστικά ειπε:
"Δεν επεμβαίνουμε στα εσωτερικά σας, αλλά προσφέρετε τον Αστακό για να μεταφέρουν οι Αμερικανοί όπλα στο Ισραήλ … και είστε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης …"

Φτάσαμε στο σημείο...να βγαίνουν οι Αμερικάνοι να διαψεύδουν την Ελληνική Κυβέρνηση, για την χρήση του λιμανιου στον Αστακό ...

Μιλάμε για την απόλυτη απάτη, απο το στόμα της Υπουργού Εξωτερικών κας Μητσοτάκη
....................

Έχω και γρίπη, το ξαναδιάβασα και πρωί πρωί στον grsail και...δεν θα κοινωνήσω πάλι... π@λι@ χ@μ@υρ3ς...παντοτινές χαμούρες...

Shalom Rabbi Brant Rosen

Outrage in Gaza: No More Apologies

December 28, 2008 by Rabbi Brant Rosen

gaza
(picture by Hatem Omar/Maan Images)

The news today out of Israel and Gaza makes me just sick to my stomach.

I know, I can already hear the responses: every nation has a responsibility to ensure the safety of its citizens. If the Qassams stopped, Israel wouldn’t be forced to take military action. Hamas also bears responsibility for this tragic situation…

I could answer each and every one of these claims in turn, but I’m ready to stop this perverse game of rhetorical ping-pong. I don’t buy the rationalizations any more. I’m so tired of the apologetics. How on earth will squeezing the life out of Gaza, not to mention bombing the living hell out of it, ensure the safety of Israeli citizens?

We good liberal Jews are ready to protest oppression and human-rights abuse anywhere in the world, but are all too willing to give Israel a pass. It’s a fascinating double-standard, and one I understand all too well. I understand it because I’ve been just as responsible as anyone else for perpetrating it.

So no more rationalizations. What Israel has been doing to the people of Gaza is an outrage. It has has brought neither safety nor security to the people of Israel and it has wrought nothing but misery and tragedy upon the people of Gaza.

There, I’ve said it. Now what do I do?

Νίκος Καββαδίας 11/1/1910

Νίκος Καββαδίας

1910 - 1975



Ο Νίκος Καββαδίας γεννήθηκε το 1910 σε μιά μικρή πόλη της Μαντζουρίας κοντά στο Χαρμπίν, από γονείς Ελληνες (Κεφαλλονίτες). Οταν ήταν πολύ μικρός, η οικογένεια γύρισε στην Ελλάδα.

Μερικά χρόνια μείνανε στην Κεφαλλονιά και από το 1921 ως το 1932 στον Πειραιά, όπου ο Νίκος Καββαδίας τέλειωσε το Δημοτικό και μετά το Γυμνάσιο. Μαθητής του Δημοτικού, έγραψε τα πρώτα του ποιήματα. Το 1929, πήγε υπάλληλος σε ναυτικό γραφείο και λίγους μήνες αργότερα μπαρκάρησε ναύτης σε φορτηγό. Για μερικά χρόνια, συνέχισε να φεύγει με τα φορτηγά, να γυρίζει πίσω ταλαιπωρημένος και αδέκαρος, για να ξαναφύγει σε λίγο. Ωσπου αποφάσισε να πάρει το δίπλωμα του ασυρματιστή.

Αρχικά ήθελε να γίνει καπετάνιος, μα είχε ήδη χάσει αρκετά χρόνια στις περιπλανήσεις του και το δίπλωμα τού ασυρματιστή ήταν πιό σύντομη λύση. Το πήρε το 1939 -- έγινε όμως ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, πήγε στρατιώτης στην Αλβανία κι έμεινε ξέμπαρκος στην Αθήνα, τα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής.

Ξαναμπαρκάρησε το 1944 και ταξίδεψε αδιάκοπα, ως ασυρματιστής, σε όλο τον κόσμο, ως τον Νοέμβρη του 1974 -- τρείς μήνες πριν απ' το εγκεφαλικό επεισόδιο, στις 10 του Φλεβάρη, 1975.

Η Βάρδια, το μοναδικό του μυθιστόρημα, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1954. Η ποιητική συλλογή Μαραμπού κυκλοφόρησε το 1933, το Πούσι το 1947, και το Τραβέρσο το 1975. Τα μικρά πεζά Λι, και Του πολέμου/Στο άλογό μου κυκλοφόρησαν το 1987. Το "Λι" γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία το 1995 με τίτλο "Between the Devil and the Deep Blue Sea".

15 days of Sameh A. Habeeb...

Saturday, January 10, 2009

Day 15 of Israeli War On Gaza

Day 15 of Israeli War On Gaza
More civilians killed: Death toll 810, wounded 3400

By: Sameh A. Habeeb

Dear Editors, Journalists and Friends,
Most of the Gaza Strip plunges into deep darkness since the start of this war. I find several hardships to send out this report due to power problem. Today, a rocket targeted my uncle's house. My house got several splinters and rocket shrapnel. Thanks to God, we all safe but I don't know what will happen next. I live east of Gaza, Toffah area, were artillery shells rained down every single moment.

Γάζα

GAZA, GAZA STRIP - JANUARY 05: (EDITOR'S NOTE: GRAPHIC CONTENT) The bodies of three Palestinian siblings from the Al-samoni family, killed by an Israeli tank shell early on January 5, 2009 lie in the mortuary of Al-Shifa hospital, Gaza City. Seven members from the Al-samoni family were killed including the mother, three children and a baby, when an Israeli shell struck their house south of Gaza city. Israel is intensifying its wide-scale ground assault against the Gaza Strip in an effort to put an end to Hamas rocket attacks against the Jewish State. (Photo by Abid Katib/Getty Images)

Από το λεύκωμα του Ιστού Picasa του χρήστη Kala...

Αθήνα όπως απόγνωση...

Χούντα;!

Posted in Uncategorized on Ιανουαρίου 10, 2009 by asyntaxtostypos

Όσοι έζησαν τα γεγονότα της Παρασκευής στην Αθήνα κάνουν λόγο για χούντα και για πρωτοφανή αστυνομική βία κατά πάντων. Στην παρακάτω φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στο athens.indymedia.org φαίνεται το αποτέλεσμα της μεταχείρισης που είχε ο νεαρός από τα ΜΑΤ, και ο οποίος βγαίνοντας από την κλινική με γάζες στο κεφάλι φέρεται να ξαναχτυπήθηκε πάλι από τα ΜΑΤ τα οποία τον άφησαν ακολούθως με ανοιγμένο κεφάλι κι αιμόφυρτο στην άσφαλτο και έφυγαν…

Δείτε εδώ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=965912 και εδώ Photo του χτυπημένου τραυματία από τα ΜΑΤ

Από τον "Ασύνταχτο Τύπο"