Επεξηγηματικές Εικόνες - Εικαστική Έκθεση της Ιωάννας Ασσάνη στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο 7 Δεκεμβρίου έως 7 Ιανουαρίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εικαστική Έκθεση της Ιωάννας Ασσάνη 

 ΕΠΕΞΗΓΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Αίθουσα Β΄, 5ος όροφος

                                                               7/12/2013 – 7/1/2014  

            

"Χρόνος και Χώρος, σημεία του νου αλληλένδετα κινούνται ανάμεσα από λέξεις που παραπέμπουν σε εικόνες και από εικόνες που οδηγούν σε πολλαπλές προσωπικές αναγνώσεις οι οποίες οριοθετούν και "εικονοπλάθουν" την ατομική μας πραγματικότητα.

Οι Επεξηγηματικές Εικόνες είναι ένα παιχνίδι οπτικού λόγου, όπου το εικονοπλαστικό κείμενο βαδίζει παράλληλα με την αφηγηματική εικόνα, επιδιώκοντας να καταλήξουν αμφότερα – ταυτισμένα –  στο ίδιο σημείο.... Στο Σημείο όπου η εικόνα συναντά με συνέπεια την ποιητικότητά της."

/ ΙΑς  2013

Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, Αίθουσα Β΄, 5ος όροφος, 

από 7 Δεκεμβρίου 2013 έως 7 Ιανουαρίου 2014. 

Την έκθεση προλογίζει η Ιστορικός και Κριτικός Τέχνης Έλλη Κοκκίνη Καπλάνη.

Εγκαίνια: Σάββατο 7 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 20:00

Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή: 9:00 – 14:00 /17:00 – 21:00

                                         Σάββατο: 17:00 – 21:00

                                         Κυριακή: 9:00 – 14:00

                                         Δευτέρα: κλειστά

Παράλληλες Εκδηλώσεις:   Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 20:00, Αίθουσα Β΄

Λόγος και Εικόνα: Συζήτηση με αφορμή την ποιητική συλλογή, «Ο Πίθος των Γυναικών», της Ελένης Λιντζαροπούλου, που φιλοτεχνήθηκε από την Ιωάννα Ασσάνη με 10 πρωτότυπα σχέδια και ένα ζωγραφικό έργο ως εξώφυλλο, εμπνευσμένο από το ποίημα της "Μαρία".

                    Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013, ώρα 11:00, Αίθουσα Β΄

Εκπαίδευση και Τέχνη: Η Ιωάννα Ασσάνη συζητά με μαθητές και Εκπαιδευτικούς για τον κοινωνικό ρόλο της Τέχνης και την σημασία της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης. Απαντά σε γενικότερα ερωτήματα των νέων περι Τέχνης, την αναγκαιότητα και τον ρόλο της στην ζωή και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. 

Myrtille Henricon Picco... άρωμα δάσους.

Nous l'Appellerons H-2010

Εδώ και καιρό έχω συναντήσει, στις βόλτες μου στο διαδίκτυο, το ιστολόγιο Figuration Feminine. Ένα ιστολόγιο γεμάτο χρώματα αλλά και γεμάτο από το ζωγραφικό έργο γυναικών που με πολλή διάθεση συγγέντρωσε και παρουσιάζει η Γαλλίδα διαχειρίστριά του, ζωγράφος η ίδια, Myrtille Henrion Picco.

Η συγκέντρωση και παρουσίαση του έργου ομοτέχνων και ομοφύλων γεννημένων από το 1031 ως το 1968 -και έπονται και νεώτερες φαντάζομαι- δεν είναι συνηθισμένη πράξη. Είναι έργο ζωής που δίνει υπόσταση στη δουλειά των γυναικών ζωγράφων από διάφορες κουλτούρες και χώρες, αφού οι περισσότεροι από μας ή τις αγνοούμε ή θεωρούμε ότι οι γυναίκες υπήρξαν-σχεδόν σε κάθε μορφή τέχνης-μοντέλα και μούσες και όχι δημιουργοί αυτές καθαυτές.

Scherzo Ma Non Troppo-2010

Το προσωπικό έργο της Myrtille Henrion Picco είναι γεμάτο από παραμυθένιες συνθέσεις με έντονη την αποτύπωση ενός πλούσιου ποιητικού υποσυνείδητου χρωμάτων.... Συχνά στα έργα της κυριαρχεί μια θλίψη, μια απόγνωση ακόμη και μια ένταση και υπέρβαση των κατεστημένων και φυσικών κινήσεων του ανθρώπινου σώματος. Όλα αυτά αποτυπωμένα σε πρόσωπα και κορμιά γυναικών οι οποίες πρωταγωνιστούν σχεδόν σε όλα τα έργα της. Σαν να επέλεξε να γράψει στον καμβά την γυναικεία μοίρα και να το κατάφερε. Η παλέτα και τα σχέδιά της θα μπορούσαν να χαρακτηριστούνethnic, με την έννοια ότι κουβαλούν τις κουλτούρες των τόπων που ταξίδεψε και όλα όσα το μάτι είδε και κατανόησε.Από το μπλε των τζαμιών ως τα υπέροχα αφρικανικά υφάσματα και το bodypainting, το έργο της ζωγράφου είναι σύγχρονο και πολλές φορές ανατρεπτικό. Ιδιαιτερότητα σπουδαία είναι οι ρεαλιστικές λεπτομέρειες στους πίνακες που εστιάζουν έξω από το θέμα στην αθέατη παραμυθένια πραγματικότητα.

De Nos Jours Les Humeurs Vagues Abondent-2007

Είναι σπουδαίο να ανακαλύπτεις την υπέροχη δουλειά μιας ομόφυλης σου και να την παρουσιάζεις έστω και με τα λόγια όχι του ειδικού αλλά του ανθρώπου που αισθάνεται. Ακόμη περισσότερο που η δουλειά της με συγκίνησε τόσο που επέλεξα ένα έργο της για νέο μου avatar, ο τίτλος του Nous l'Appellerons H, (Oil on canvas/130 x 97 cm) έργο ζωγραφισμένο το 2010.

Nombril De Bonne Soeur à l'Epazote-2008

Βιογραφία

1952: Γεννήθηκε στο Νανσί.
Παιδί, μουτζούρωνε Μύρτιλα παντού όλη την ώρα

1973:Η εγκατάλειψη της οικογενειακής φωλιάς.

Δοκιμάζει τη ζωή αλλού.
1976: Πρώτη μεγάλη έξοδος στον κόσμο με σακίδιο εκστρατείας.

Από την Ιταλία προς το Νεπάλ δια μέσου της Ελλάδας, τη Γιουγκοσλαβίας, του Ιράν, του Αφγανιστάν, του Πακιστάν, της Ινδίας, με τα πόδια, με λεωφορείο, ωτοστόπ.
Θα ακολουθήσουν άλλα ταξίδια, διακοπές στο εξωτερικό, η μετεγκατάσταση της και η δραστηριοποίηση της σε διάφορα μέρη. Σε αναζήτηση του ήλιου, προσγειώθηκε στο St Tropez, όπου συναντήθηκε με τον σύζυγό της, Χένρι Picco, ζωγράφο και γλύπτη.
Οι περισσότεροι από τους φίλους του Χένρι είναι καλλιτέχνες.

Τα σχέδια μετατρέπονται σε πίνακες ζωγραφικής. Τα χρώματα γίνονται συνθέσεις. Τα μεγέθη των έργων είναι μεγαλύτερα. ...

«Έγινα ένα σφουγγάρι», λέει, «ήπια κάθε χειρονομία, κάθε λέξη που θα μπορούσε να μου διδάξει κάτι. Αυτές οι στιγμές ήταν αποφασιστικής σημασίας για μένα.»

...
1979 : Εγκατάστασης στην Ardèche στην κεντρική Νότια Γαλλία.
1980 : Νέα αναχώρηση για Βραζιλία. Πρώτη ατομική έκθεση..
1981 : Πίσω στη Γαλλία. Γεννιέται η κόρη τους Lily.

1982: Το μωρό στην αγκαλιά ταξιδεύει στις τροπικές περιοχές με προορισμό την Μαρτινίκα.
1990- 91 : Επιστροφή. Πωλεί τα έργα της στη Λυών.
1994-95 : Με τον σύζυγό της, συμμετείχε ως διδάσκουσα στη δημιουργία μιας μεγάλης τοιχογραφίας, ένα σχέδιο με στόχο την κοινωνική επανένταξη των γυναικών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

2008 : Ατομική έκθεση στο Villa Rose της Λυών

Σήμερα, ζει και εργάζεται στην Ardeche.

Ζει στο δάσος αφού αυτό γνώρισε και της ταιριάζει, όπως λέει στο profile της.

Ε.Λ.

La Bonzesse (autoportrait)