Διώνη Ανδρίκου - Κτηνίατρος

Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Έφυγε ο ζωγράφος Γιώργος Πέρρος.



Γνώρισα τον ζωγράφο Γιώργο Πέρρο μέσα από την δουλειά του αλλά και από τα λόγια και τα αφιερώματα που έκανε σ’ αυτόν τον εραστή της ομορφιάς ο ποιητής, φίλος και συντοπίτης του Φαίδων Θεοφίλου.
Μου άρεσε η ζωγραφική του Γιώργου Πέρρου… αυτά τα κόκκινά του, οι χώροι του, η είσοδος της πραγματικότητας σε άλλη διάσταση… με κέρδισαν αμέσως.


Τα έργα του με συνεπήραν σε τέτοιο βαθμό που ένιωσα να μου είναι ανάγκη το κοίταγμά τους. Νόμισα ξάφνου πως δεν παρατηρώ τους πίνακες αλλά είμαι μέρος τους. Σαν να άνοιξε ξαφνικά η μυστική δίοδος των επιδράσεων που αλλοιώνει την οπτική μας προς την πραγματικότητα και τον κόσμο. Σαν το φως να βρήκε τις πραγματικές διαστάσεις του και τα χρώματα να γέννησαν αισθήματα που δεν εκφράζονται προσωρινά μα μας κρατούν «εξαρτημένους» της ομορφιάς για πάντα.

Κάθε φορά που φτωχαίνει αυτός ο τόπος από την αναχώρηση των δημιουργών για τις υπερκόσμιες ομορφιές, πλουτίζουμε σε γνώση για το έργο τους. Έτσι είναι ο κόσμος μας δυστυχώς… ποδοπατά την ψυχή των καλλιτεχνών κι έρχεται κατόπιν να τους δαφνοστεφανώσει νεκρούς.


Δεν έπραξε έτσι με τον Γιώργο Πέρρο ο Φαίδων Θεοφίλου. Μας προίκισε, εκτός των άλλων, με μια θαυμάσια αναφορά στο έργο του ζωγράφου η οποία αναρτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2009 στο ιστολόγιο με τις επιλογές του ποιητή από το χώρο της τέχνης «Τα Θήτα της Θάλασσας», καθώς και μία παλαιότερη συνομιλία-συνέντευξη όπου Μιλούν για τη ζωγραφική ο Γιώργος Πέρρος και ο Φαίδων Θεοφίλου.

Σήμερα που ο φίλος μας πενθεί κι εμείς οι γύρω του διδικτυακοί φίλοι σιωπούμε αμήχανοι, αισθάνομαι ότι το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να μοιραστώ μαζί σας εκείνη την παλιά ανάρτηση για τον Γιώργο Πέρρο.
Τα σημερινά λόγια του Φαίδωνα προς τον φίλο του Γιώργο δεν τολμώ να τα αντιγράψω εδώ… σας παραπέμπω στο ιστολόγιο «Ο Θεός στο Καφενείο…» όσοι από σας θέλετε να τα διαβάσετε.


Tης ομορφιάς και του ονείρου...

Μικρή αναφορά του Φαίδωνα Θεοφίλου στο ζωγράφο Γιώργο Πέρρο.



Ο Γιώργος Πέρρος
είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης εικαστικής παράδοσης της Λέσβου,
με δυναμική καλλιτεχνική παρουσία, όχι μόνο στη Λέσβο
αλλά και στον ευρύτερο ελληνικό και ευρωπαϊκό χώρο.




Το έργο του, βρίσκεται σε μόνιμο διάλογο με την μοναδική αισθητική και τον ερωτισμό της Λεσβιακής Φύσης, που μαζί με τον ψυχισμό του ζωγράφου, τροφοδοτεί τις εμπνεύσεις του.

Το «όνειρο», ως στοιχείο υπερρεαλισμού συχνά ενσωματώνεται στην οπτική του Λέσβιου καλλιτέχνη δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ένα «ατένισμα», ίδιο με αυτό που κάνει ο άνθρωπος όταν κοιτάζει τον ουρανό, προσδοκώντας να ανοίξει και να φανούν τα μυστικά του.


Κι αλλιώς: Τηρώντας τις επιφάνειες των έργων του, έχω την αίσθηση ότι φτιάχτηκαν για να κρύψουν κάτι, σαν τον γυμνό καρπό που βρίσκεται κάτω από τη φλούδα...
Ο έρωτας, είτε σαν θεματικό στοιχείο είτε σαν αίσθηση που διατρέχει τους πίνακές του, προσδίδει στους πίνακές του μια διαχρονική νεότητα, ίδια με αυτή των χρωμάτων του.
Ο προσανατολισμός τής Τέχνης του στην ίδια πορεία με τα λόγια της Σαπφούς:
«Την ομορφιά διακόνησα.
Τί ποιο μεγάλο θα μπορούσα;»



Ο Μάνος Χατζιδάκις για την παράδοση...

Ο Μάνος Χατζιδάκις για την παράδοση...
Ένα κείμενο επίκαιρο, αντίδοτο στην βλακεία που διεκδικεί εύσημα πατριωτισμού... με ένα "κλικ" στην εικόνα διαβάστε το...

Μάθε πόσο μετράει η υπογραφή σου...